Punktem wyjścia do odrodzenia adwokatury stał się rok 1919, kiedy to pojawiły się pierwsze przepisy wspólne o charakterze tymczasowym dotyczące wynagrodzeń. Unifikacja w ramach zawodu została przeprowadzona dopiero w ramach prac komisji kodyfikacyjnej. O finalnej kodyfikacji można mówić dopiero od 1932 roku – prawo o ustroju adwokatury. Organizacje adwokatury powiązano z okręgami sądów apelacyjnych i na takim opaszże funkcjonowała każda izba adwokacja. Po II wojnie światowej zawód adwokata przybiera zupełnie inny charakter. Zaczęto przeobrażać adwokaturę do modelu państwa socjalistycznego. 1950 – ustawa o ustroju adwokatury, która przekształciła ją w podmiot w pierwsze kolejności zobowiązany do współdziałania z organami państwa w ochronie porządku publicznego a w drugiej kolejności udzielanie porad prawnych zgodnie z prawem i interesem mas pracujących

• Poprzedni wpis: Konstytucja z 1534 roku a adwokatura
• Następny wpis: Honorarium